Najnowsze trendy w zarz膮dzaniu dystrybucj膮 i magazynowaniemprof. dr hab Zdzis艂aw Kordel
Materia艂 pochodzi z konferencji "Zarz膮dzanie Dystrybucj膮 i Magazynowaniem" organizowanej przez KDK Info w 2002 roku.
Sta艂膮,
obserwowan膮 na rynku tendencj膮 jest d膮偶enie do obni偶ki koszt贸w
dzia艂alno艣ci. Wprowadza si臋 coraz
cz臋艣ciej poj臋cie zarz膮dzania kosztami w dzia艂alno艣ci przedsi臋biorstw uznaj膮c,
偶e jest to ich w艂a艣ciwy kierunek post臋powania w danych warunkach gospodarczych.
Przyjmuj膮c to nale偶y stwierdzi膰, 偶e z tym wi膮偶e si臋 wprowadzanie nowych
system贸w zarz膮dzania, kt贸re okre艣la si臋 mianem – zarz膮dzanie logistyczne. Chc膮c
szerzej m贸wi膰 na ten temat nale偶y na wst臋pie wspomnie膰 o istocie logistyki.
Ot贸偶 przyjmuje si臋, 偶e logistyka to proces planowania, realizacji i kontroli
proces贸w przemieszczania surowc贸w, p贸艂produkt贸w jak i gotowych wyrob贸w z punktu
widzenia wymaga艅 klienta. Wida膰 wi臋c wyra藕nie, 偶e logistyka k艂adzie nacisk na
procesy gospodarcze takie jak: zaopatrzenie, produkcja, dystrybucja czy
magazynowanie a nie na same przedsi臋biorstwa. Mo偶na wi臋c powiedzie膰, 偶e
logistyka jako dyscyplina naukowa, bardzo praktyczna, to pewna ekonomiczna
filozofia dzia艂ania zmierzjaca z jednej strony do redukcji koszt贸w, z drugiej
strony majaca zapewni膰 pe艂ne zadowolenie klienta. Naturalnie wa偶n膮 rzecz膮 w
tych dzia艂aniach procesowych jest przep艂yw informacji, kt贸ry nie tylko zapewnia
sprawna organizacj臋 proces贸w przemieszczania ale tak偶e cz臋sto staje si臋
czynnikiem decyduj膮cym o ekonomicznej stronie proces贸w logistycznych.
Z problematyk膮 logistyki a szczeg贸lnie zarzadzania
logistycznego wi膮偶e si臋 do艣膰 istotne zagadnienie, kt贸re coraz cz臋艣ciej spotyka
si臋 na rynku, mianowicie 艂a艅cuch dostaw, kt贸re zaczyna mie膰 decyduj膮cy wp艂yw na
wyb贸r sposobu zarz膮dzania produkcj膮, dystrybucj膮 czy magazynowaniem.
Przegl膮daj膮c definicje 艂a艅cucha dostaw, 艂a艅cuch贸w dostaw
czy zintegrowanych 艂a艅cuch贸w dostaw mo偶na zauwa偶y膰, 偶e r贸偶ni autorzy k艂ad膮 nacisk na odmienne w艂asno艣ci tego
samego poj臋cia. Dokonuj膮c og贸lnego przegl膮du definicji
艂a艅cucha dostaw mo偶na stwierdzi膰, 偶e
jest on definiowany jako:
Wszystkie powy偶sze sformuawania pzryjmuj膮 jako punkt
odniesienia proces przep艂ywu d贸br materialnych od wyprodukowania surowca
poprzez wszystkie etapy jego przetwarzania, a偶 do dostawy wyrobu finalnego
oswtatecznemu odbiorcy.
Generalnie mo偶na wi臋c 艂a艅cuch dostaw okre艣li膰 jako sie膰 powi膮za艅 i przep艂yw贸w od
pierwszych do ostatecznych odbiorc贸w. Sie膰 ta obejmuje przep艂yw w sferze
zaopatrzenia, produkcji, dystrybucji oraz inne przep艂ywy zwi膮zane z obs艂ug膮
klienta, dzia艂aniami w sferze bada艅, rozwoju itd. Przedmiotem przep艂yw贸w s膮 tu
rzeczy ( surowce, materia艂y , wyroby gotowe itd.), informacje i pieni膮dze.
Poj臋cie ,, 艂a艅cuch dostaw” sta艂o si臋 dzi艣 jednym z
wa偶niejszych termin贸w logistycznych. Niekiedy zarz膮dzanie 艂a艅cuchem dostaw
uto偶samia si臋 wprost z zarz膮dzaniem logistycznym, zwanym cz臋sto 艂a艅cuchem
logistycznym. Obejmuje ono koordynacje wszystkich proces贸w zwi膮zanych z zakupem
surowc贸w , materia艂贸w pomocniczych i
element贸w kooeracyjnych zgodnie z zapotrzebowaniem kierowanych do produkcji, a
tak偶e dystrybucji gotowych ju偶 produkt贸w. Wskazane jest, aby odby艂o si臋 to
mo偶liwie najni偶szym kosztem, przy zachowaniu prawid艂owych parametr贸w dostaw
zgodnie z wymaganiami klienta. Mo偶na wi臋c powiedzie膰, 偶e zarz膮dzanie
logistyczne jest procesem dynamicznym,w kt贸rym wykorzystuje si臋 narz臋dzia
logistyczne takie jak: outsourcing, benchmarking,lean
menagment,controlling itp.
Zarz膮dzanie logistyczne to formu艂owanie strategii,
planowanie, sterowanie i kontrola proces贸w przep艂ywu i magazynowania surowc贸w,
zapas贸w produkcji w toku, wyrob贸w gotowych i odpowiednich informacji, od punktu
pozyskania do punktu konsumpcji, w celu jak najlepszego dostosowania si臋 do
potrzeb klienta i ich zaspokojenia. Zarz膮dzanie logistyczne polega na
integracji struktur horyzontalnych i ponadfunkcjonalnych firm w celu
skoordynowania czynno艣ci zwi膮zanych z planowaniem,wdra偶aniem i kontrol膮
przep艂yw贸w produkt贸w, us艂ug i informacji przez ca艂o艣膰 firmy. Istotne jest, aby
proces zarz膮dzania odbywa艂 si臋 w spos贸b efektywny i prowadzi艂 do minimalizacji koszt贸w
globalych. Tak wi臋c zarz膮dzanie logistczne zwraca szczeg贸ln膮 uwag臋 na
usprawnienie organizacji zaopatrzenia, proces贸w magazynowania i transport oraz
dystrybucji, a tak偶e na modernizacje kontakt贸w z zewn臋tzrnymi klientami,
tworz膮cymi tzw. 艁a艅cuch logistyczny.
Zarz膮dzanie logistyczne chrakteryzuje si臋 wysokim stopniem
kompleksowo艣ci problem贸w i sytuacji decyzyjnych. Istnieje tendencja
integrowania ca艂okszta艂tu przepo艂yw贸w towarowych oraz ich technicznych i
ekonomicznych aspekt贸w.
Natomiast zarzadzanie 艂a艅cuchem dostaw obejmuje taki zakres
dzia艂ania jak: opracowanie strategii 艂a艅cucha dostaw, planowanie poszczeg贸lnych
jego element贸w czy opracowywanie zmian i usprawnie艅 projekt贸w bisnesowych.
G艂贸wne koncepcje logistyki rozwin臋艂y si臋 na pocz膮tku lat
osiemdziesi膮tych. Od tego momentu nast臋puje intensywny rozw贸j r贸偶norodnych
funkcji oddzia艂ywuj膮cych na ca艂y strumie艅 materia艂owo-towarowy w
przedsi臋biorstwie. Zadaniem nadrz臋dnym jest integracja tych zada艅. Potrzeba
integracji wskazuje, w rozbudowanych organizacjach, na konieczno艣膰 tworzenia globalnych struktur
logistycznych. Najnowsze koncepcje, s艂u偶膮ce tym celom, to budowanie
zintegrowanych 艂a艅cuch贸w dostaw. Wynika to z tendencji do optymalizacji wszelkich proces贸w
gospodarczych na danym rynku. Zarz膮dzanie 艁a艅cuchem Dostaw (Supply Chain
Planning – SCP) w szczeg贸lno艣ci wywo艂uje coraz wi臋ksze zainteresowanie ze
strony przedsi臋biorstw.
Podstawowe kierunki w zarz膮dzaniu strategicznym
przedsi臋biorstwa to:
Minimalizacja koszt贸w, czyli strategia polegaj膮ca na
minimalizacji ca艂kowitych wydatk贸w
zwi膮zanych z utrzymaniem zapas贸w, transportem , magazynowaniem i
systememn dystrybucji przy za艂o偶onym poziomie logistycznej obs艂ugi klienta.
Maksymalizacja wartosci dodanej, kt贸rej celem jest
maksymalizowanie korzy艣ci uzyskiwanych dzi臋ki specyfice i wysokiej jako艣ci
us艂ug logistycznych , przekraczaj膮cych standardy oferowane przez konkurent贸w,
np. kr贸tszy czas realizacji dostaw dzi臋ki szybkiemu przkazywaniu zam贸wie艅
Planowanie 艂a艅cucha dostaw uwa偶a si臋 od dawna jako najnowsze
rozwi膮zanie zapewniaj膮ce podwyrzszenie szybko艣ci reakcji na potrzeby klient贸w,
bez konieczno艣ci inwestowania w zapasy, magazyny , transport, i zdolno艣ci produkcyjne grup. Trzeba wyra藕nie powiedzie膰, 偶e te
dzia艂ania maj膮 w przewa偶aj膮cej cz臋艣ci charakter dzia艂a艅 organizacyjnych a nie
inwestycyjnych. Zastosowanie SCP prowadzi do takich dzia艂a艅 jak:
Ostatnie lata
przynosz膮 przede wszystkim olbrzymi wzrost zaintersowania optymalizacj膮
proces贸w zarzadzania zintegrowanym 艂a艅cuchem dostaw, k艂ad膮cym znaczny nacisk na
zewnetrzne stosunki przedsiebiorstwa z dostawcami, dystrybutorami i klientami. Podej艣cie to zak艂ada projektowanie, realizowanie i
kontrolowanie przep艂ywu produkt贸w przez ca艂y 艂a艅cuch, jakby by艂 on w 艂a艅cuchach
dostaw elementami ruchomymi, kt贸re mog膮 by膰 przemieszczane do tych ogniw, gdzie
ich allokacja jest ekonomicznie uzasadniona z punktu widzenia 艂a艅cucha jako
ca艂o艣ci. Celem wsp贸艂pracy firm- ogniw 艂a艅cucha jest osi膮gni臋cie wysokiej
efektywno艣ci poszczeg贸lnych tych przedsiebiorstw i ich sieci jako ca艂o艣ci,
dzieki integracji i koordynacji, jak r贸wnie偶 optymalizacja warto艣ci dodawanej
przez wszystkie ogniwa 艂a艅cucha do produktu oczekiwanego przez klienta.
Zintegrowane 艂a艅cuchy dostaw rozumie si臋 te偶 jako grupy kooperuj膮cych ze sob膮
przedsiebiorstw, tworzacych swoiste 艂a艅cuchy, sieci, czy te偶 paj臋czyny firm.Ich
celem jest optymalizacja dodawanej w ca艂ym 艂a艅cuchu, z korzy艣ci a dla
wszystkich jego ogniw, poprzez efektywne zarzadzanie ca艂膮 sieci膮
przedsi臋biorstw. Podstawow膮 rol臋 w zarz膮dzaniu 艂a艅cuchem dostaw odgrywa
przejrzysto艣膰 w zakresie zapas贸w utrzymaniowych w ca艂ym 艂a艅cuchu. Celem jest tu
koordynacja poziomu zapas贸w w ca艂ym 艂a艅cuchu, nie zas ich przesuwanie mi臋dzy
wsp贸艂pracuj膮cymi przedsiebiorstwami. Przep艂yw rzetelnych i dok艂adnych
informacji pomi臋dzy uczestnikami 艂a艅cucha zapewnia to, 偶e plany produkcyjne,
planowanie zakup贸w i zapas贸w mog膮 by膰 obni偶ane do minimum co w konsekwencji prowadzi do obnizki poziomu
koszt贸w. Taki system gwarantuje mozliwo艣膰 opracowywania d艂ugoletnich plan贸w
strategicznych opartych na wzajemnym partnerstwie zaangazowanych firm.
Zagadnienie partnerstwa w realizacja 艂a艅cucha dostaw urasta
wsp贸艂czesnie do istotnego czynnika zapewniajacego skuteczno艣膰 i efektywno艣膰
dzia艂ania przedsiebiorstw na rynku. W zwi膮zku z takim podej艣ciem
przedsi臋biorstwa produkcyjne czy handlowe poszukuj膮 odpowiednich partner贸w czy
partnera, kt贸ry spe艂nia艂by okre艣lone wymagania. Nowy charakter kooperacji
mi臋dzy przedsi臋biorstwami wymaga zorganizowania 艂膮cz膮cych je stosunk贸w wed艂ug
wzorc贸w przystaj膮cych do tej zmienionej rzeczywisto艣ci. .Oznacza to konieczno艣膰
odej艣cia od tradycyjnego, konfrontacyjnego kszta艂towania zwi膮zk贸w mi臋dzy
przedsi臋biorstwami opartego na zasadzie- ‘ja wygrywam – ty przegrywasz ‘.Form膮
wsp贸艂pracy adekwatn膮 dla zintegrowanego 艂a艅cucha dostaw jest zwi膮zek
partnerski. Taki zwi膮zek partnerski oznacza, 偶e strony negocjuj膮ce nazywa si臋
partnerami. Wa偶nym elementem planowania negocjacji jest zamys艂 podj臋cia decyzji, czyli wyboru i
opracowania sposobu dzia艂ania dla rozwi膮zania okre艣lonego problemu.
Negocjatorzy musz膮 podj膮膰 decyzje, kt贸re dla ca艂ej wsp贸艂pracy b臋d膮
najkorzystniejsze. Ju偶 samo to pokazuje pewien istotny aspekt tego procesu,
mianowicie oznacza to, 偶e negocjacje to nie walka zmierzaj膮ca do pokonania
drugiej strony, ale co艣 znacznie ciekawszego. Mo偶na powiedzie膰, 偶e negocjacje
to walka, w kt贸rej zwyci臋偶y膰 maja obie strony.
Nale偶y przyj膮膰, 偶e nie jest to zagadnienie proste w praktyce
gospodarczej bowiem w takiej partnerskiej realizacji 艂a艅cucha dostaw musi
wyst膮pi膰 pe艂ne zaufanie miedzy partnerami bowiem w gr臋 wchodz膮 tajemnice handlowe.
Do stworzenia owocnych partnerstw konieczne jest
Do korzy艣ci z takiego dzia艂ania zaliczy膰 nale偶y:
Przedsiebiorstwa-partnerzy funkcjonuj膮cy w sieci dostaw
coraz cz臋艣ciej zdaja sobie spraw臋 z tego, 偶e wysoka jako艣膰 towar贸w i ich cena
przestaj膮 decydowa膰 o powodzeniu sprzeda偶y. Dlatego te偶 aktualne strategie
zak艂adaj膮 skracanie czasu przep艂ywu towar贸w i informacji a co si臋 z tym wi膮偶e
redukcje koszt贸w i polepszenie poziomu obs艂ugi klienta. Jedn膮 z takich
nowoczesnych strategii jest strategia ECR/ Efficient Consumer Response/.
Wdra偶aj膮c te strategi臋 powoduje si臋, 偶e strumie艅 informacji p艂ynie przez wszystkie
ogniwa 艂a艅cucha dostaw i wywo艂uje p艂ynny przep艂yw towar贸w od dostawcy do
klienta bez tworzenia niepotrzebnych zapas贸w. Zintegrowany 艂a艅cuch dostaw/ sie膰
dostaw/ wykorzystuj膮cy strategi臋 ECR polega na tym, 偶e w艂膮cza si臋 wszystkich
uczestnik贸w 艂a艅cucha we wsp贸艂prac臋 na bazie szybkiej i precyzyjnej informacji. Informacja ta jest podstaw膮 planowania produkcji,
dystrybucji, magazynowania i wzajemnych rozlicze艅. Do efekt贸w stosowania
strategii ECR zaliczy膰 nale偶y mi臋dzy innymi:
Strategia ECR wykorzystuje metody zarzadzania, rozwi膮zania
organizacyjne oraz narz臋dzia i technologie redukujace czas i koszty w oparciu o
intensywny rozw贸j technik informatycznych a wi臋c:
Kolejn膮 strategi膮 w 艂a艅cuchu dostaw, opart膮 na wsp贸lnym
planowaniu biznesu, prognozowaniu popytu i okre艣alniu cz臋sto艣ci uzupe艂nie艅
zapas贸w jest strategia CPFR/ Collaborated Planing, Forecasting &
Replenishment/.Ta strategia obejmuje wykorzystywanie w praktykach biznesowych
nowoczesnych 艣rodk贸w przekazu takich jak: Internet i elektroniczna wymian臋
danych/EDI/ celem redukcji koszt贸w, obni偶enie poziomu zapas贸w orazpodniesienie
jako艣ci obs艂ugi klienta. Ta koncepcja zak艂ada jeszcze bardziej 艣cislejsz膮
wsp贸艂prac臋 przedsiebiorstw ni偶 to mia艂o miejsce w koncepcji partnerstwa. Stosowanie CPFR
prowadzi do przeformu艂owania kontakt贸w miedzy partnerami w sieci dostaw
poniewa偶 zacieraja si臋 granice mi臋dzy przedsi臋biorstwami w zwi膮zku z dzieleniem
si臋 informacj膮 i wsp贸lnym planowaniem proces贸w gospodarczych.
Generalnie nale偶y stwierdzi膰, 偶e proponowany temat
opracowania nie ma jednoznacznego stanowiska. W praktyce mo偶na bowiem przyj膮膰,
偶e m贸wi膮c o trendach w zarz膮dzaniu dystrybucj膮 czy magazynowaniem mo偶na m贸wi膰 o
dw贸ch uk艂adach:
W pierwszym przypadku m贸wi si臋 o samodzielnych rozwi膮zaniach
w zakresie zarz膮dzania samodzielnymi ogniwami 艂a艅cucha dostaw takimi jak:
dystrybucja czy magazynowanie. St膮d te偶 rozwa偶a si臋 problem zarz膮dzania
dystrybucj膮/ np. tworzenie kana艂贸w dystrybucyjnych, koncepcje zastosowania
transportu w艂asnego lub obcego czy optymalizacja koszt贸w dystrybucji w danych
warunkach gospodarczych. Podobny problem dotyczy zarz膮dzania magazynowaniem a
wi臋c: optymalizacja powierzchni magazynowej, magazyny wysokiego sk艂adowania czy
zastopsowanie program贸w komputerowych wi膮偶膮cych magazyn z systemem dystrybucji
danego podmiotu gospodarczego. W drugim natomiast przypadku rozwa偶a si臋 koncepcje zarz膮dzania 艂a艅cuchem dostaw/ sie膰 dostaw/, gdzie mi臋dzy innymi dystrybucja i magazynowanie s膮 艂膮cznie elementami danego 艂a艅cucha i w艂膮czone sa w jednolity system zarz膮dzania, wykorzystuj膮cy nowoczesne techniki przekazu informacji, nowoczesne systemy informatyczne oraz stosunki partnerskie mi臋dzy uczestnikami danego 艂a艅cucha. Wydaje si臋,偶e jest to aktualnie najnowasza tendencja w systemach zarz膮dzania we wsp贸艂czesnej gospodarce 艣wiatowej.
|
|
