Zmiana paradygmat贸w zarz膮dzania 艂a艅cuchem dostaw
Zarz膮dzanie logistyk膮 (艂a艅cuchem dostawczym) powinno zosta膰 dostosowane do szeregu zmian paradygmat贸w, kt贸re wraz z ich skutkami zosta艂y przedstawione w tabeli.
Tabela 1.
Zmiany filozofii zarz膮dzania 艂a艅cuchem dostawczym
| Zmiana paradygmatu
| Skutki
|
| z funkcjonalnego podej艣cia na procesowe
| zintegrowane przep艂ywy rzeczowe
|
| z orientacji na produkty na ukierunkowanie ku satysfakcji klient贸w
| kreowanie warto艣ci dla klient贸w, kszta艂towanie polityki obs艂ugi klient贸w
|
| z dba艂o艣ci o przychody do oceny efektywno艣ci
| koncentracja na kluczowych czynnikach efektywno艣ci
|
| zast臋powanie zapas贸w przez informacje
| systemy informatyczne, „wymiana informacji”, collaborative commerce
|
| przej艣cie z relacji transakcyjnych do partnerskich
| wyselekcjonowani partnerzy, integracja i wsp贸lne programy poprawy
|
殴r贸d艂o: M.Chistopher: Logistics and supply chain management, FT Pitman Publishing, Londyn 1998, s.265.
Nowe paradygmaty zarz膮dzania organizacjami sprawiaj膮, 偶e dochodzi do nast臋puj膮cych transformacji:
- od funkcji do proces贸w – istotniejsze jest zintegrowane zarz膮dzanie kluczowymi procesami
- od bie偶膮cej rentowno艣ci do d艂ugookresowego zysku – pomiar powinien by膰 dokonywany nie w oparciu o, generalnie historyczne, dane finansowe, ale przy wykorzystaniu wyselekcjonowanych miernik贸w pozafinasowych
- od produkt贸w do klient贸w – koncentracja na rynku i obs艂udze klienta, zdolno艣膰 definiowania, badania oraz dostosowania poziomu obs艂ugi do wymaga艅 danego segmentu rynku
- od zapas贸w do informacji – szybka reakcja, elastyczno艣膰, systemy informatyczne i systemy uzupe艂niania na bazie popytu
- od transakcji do zwi膮zk贸w – outsourcing, partnerstwo i wsp贸艂produkcji, na bazie optymalizacji i zarz膮dzania sieciowego
Podczas oceny konfiguracji i rozwi膮za艅 wewn膮trz systemu logistycznego, audytor powinien mie膰 na uwadze wi臋ksz膮 ilo艣膰 tendencji w logistyce. Respektowanie poni偶ej przedstawionych zmian w nowoczesnej logistyce oraz ich konsekwencji dla systemu logistycznego, daje szanse, i偶 w rezultatem przeprowadzanej oceny, b臋dzie przeprowadzenie modyfikacji efektywnie wykorzystuj膮cych najnowsze koncepcje logistyczne.
Tabela 2.
Zestawienie zmian w logistyce
| Priorytety w zarz膮dzaniu logistyk膮
| Konsekwencje
|
| podej艣cie systemowe
| logistyka obejmuje ca艂y 艂a艅cuch dostaw
|
| orientacja na czas (redukcja czasu)
| jednym z podstawowych wska藕nik贸w jest terminowa realizacja dostaw, stosowane s膮 strategie JiT
|
| upraszczanie przep艂yw贸w
| eliminuje zb臋dne czynno艣ci i koszty, zmniejszaj膮c koszty systemu logistycznego i skracaj膮c czas cykli w 艂a艅cuchu dostaw
|
| szybkie reagowanie na klienta
| w wi臋kszo艣ci przypadk贸w najkorzystniej jest nada膰 najwy偶sze znaczenie popytowi, jako informacji steruj膮cej (zamiast prognoz), kompresja czasu
|
| redukowanie zapas贸w
| zmniejszenie koszt贸w oraz marnotrawstwa czasu (zapasy przyczyniaj膮 si臋 do powstawania zb臋dnego, nie dodaj膮cego warto艣ci czasu)
|
| informatyzacja
| zastosowanie system贸w komputerowych zwi臋ksza dost臋pno艣膰 informacji o wewn臋trznych i zewn臋trznych procesach przedsi臋biorstwa oraz przyspiesza ich realizacj臋
|
| zastosowanie technologii automatycznej identyfikacji
| wykorzystanie kod贸w kreskowych redukuje czynno艣ci zwi膮zane z kontrol膮 zapas贸w i przep艂yw贸w rzeczowych w 艂a艅cuchach dostaw, umo偶liwia r贸wnie偶 gromadzenie informacji o bie偶膮cej sprzeda偶y w czasie rzeczywistym
|
| elastyczno艣膰
| kr贸tkie cykle 偶ycia produkt贸w, fluktuacje popytu, sprawiaj膮, 偶e g艂贸wnym atrybutem systemu powinna by膰 elastyczno艣膰, osi膮gana poprzez kompresj臋 czasu i np. elastyczne systemy produkcji (ang. Flexible Manufacturing Systems)
|
| selekcja dostawc贸w
| zauwa偶alna jest tendencja do zmniejszania liczby dostawc贸w danego przedsi臋biorstwa oraz do wchodzenia w relacje partnerskie
|
| usprawnianie transportu
| przyspieszenie transportu oraz redukowanie jego koszt贸w, uzyskiwane jest dzi臋ki konsolidacji oraz strategii „cross-docking”
|
| synchronizacja i integracja swobodne przep艂ywy informacji (‘information sharing”)
| powszechne zastosowanie system贸w informatycznych (r贸偶nych kombinacji modu艂贸w ERP) oraz rosn膮ce zaufanie mi臋dzy partnerami, jest podstaw膮 zwi臋kszania dost臋pno艣ci informacji oraz integracji system贸w informatycznych (collaborative commerce)
|
| system oceny i kontroli
| zarz膮dzaj膮cy firmami, u艣wiadamiaj膮 sobie, i偶 wdro偶enie rozwi膮za艅 standardowych i specyficznych dla danego systemu logistycznego oraz ci膮g艂e innowacje w procesach logistycznych s膮 warunkiem sine qua non powodzenia przedsi臋biorstwa. Konieczne jest zatem cykliczne ocenianie w艂asnych system贸w logistycznych oraz 艣ledzenie tendencji w logistyce
|
殴r贸d艂o: opracowanie w艂asne na podstawie: S.Abt: Logistyka w teorii i praktyce, AE w Poznaniu, Pozna艅 2001, s. 73
Powy偶ej scharakteryzowane cele oraz zasady zarz膮dzania logistyk膮 s膮 艣ci艣le powi膮zane z najwa偶niejsz膮 zmian膮, kt贸ra mo偶na zaobserwowa膰 w poszczeg贸lnych bran偶ach. Zauwa偶alny jest bowiem wzrost zainteresowania integracj膮 przedsi臋biorstw w ramach 艂a艅cucha dostaw, kt贸ry ma swoje przyczyny w aktualnych uwarunkowaniach gospodarczych, czyli w: globalizacji rynk贸w i proces贸w gospodarczych, pojawieniu si臋 nowych strategii wzrostu przedsi臋biorstw i organizacji, wyczerpywaniu si臋 prostych metod konkurowania przy jednoczesnym wzro艣cie konkurencyjno艣ci, rozwoju technologii informatycznych, pojawieniu si臋 bogatej oferty us艂ugodawc贸w logistycznych oraz wzrost znaczenia czynnika czasu jako miernika poziomu obs艂ugi klienta
Zintegrowany 艂a艅cuch dostaw charakteryzuje zbi贸r atrybut贸w, kt贸re prze颅s膮dzaj膮 o jego sprawno艣ci. W pierwszej kolejno艣ci zaliczy膰 do nich nale偶y:
- wykorzystywanie dok艂adnej informacji jako 藕r贸d艂a dzia艂a艅 decyzyjnych,
- traktowanie czasu przep艂ywu jako miernika sprawno艣ci 艂a艅cucha i konsek颅wentne d膮偶enie do jego skracania,
- wsp贸lne identyfikowanie i eliminowanie barier na drodze przep艂ywu d贸br
i informacji,
- eliminowanie dzia艂a艅, kt贸re nie dodaj膮 warto艣ci,
- zaspokajanie potrzeb ostatecznego klienta traktowane jako wsp贸lny cel wszyst颅kich wsp贸艂pracuj膮cych przedsi臋biorstw
Cechami charakterystycznymi zintegrowanego 艂a艅cucha dostaw s膮 d艂ugookresowy charakter zwi膮zk贸w, dzielenie si臋 informacja i monitorowanie dzia艂a艅, koordynacja przep艂yw贸w, wsp贸lne planowanie, kompatybilno艣膰 kultur organizacyjnych, dzielenie si臋 ryzykiem i korzy艣ciami oraz bardziej efektywne dostarczanie produkt贸w na rynek
Tradycyjne podej艣cie do integracji pionowej dotyczy艂o przejmowania na w艂asno艣膰 dostawc贸w i dystrybutor贸w i przerzucania koszt贸w na inne przedsi臋biorstwa. Wyra藕nie rysuje si臋, zar贸wno w teorii zarz膮dzania jak i w praktyce, odej艣cie od tak pojmowanej integracji i skupienie si臋 na kluczowych umiej臋tno艣ciach firmy. Mo偶liwe jest to dzi臋ki wykorzystaniu outsourcingu i partnerskim relacjom. Sprawne funkcjonowanie systemu logistycznego wymaga g艂臋bokiej integracji ca艂ego 艂a艅cucha dostaw. Integracj臋 艂a艅cucha dostaw mo偶na podzieli膰 na nast臋puj膮ce fazy:
- funkcjonalna niezale偶no艣膰 – izolacja ka偶dej ze stref dzia艂alno艣ci przedsi臋biorstwa, co prowadzi do konflikt贸w wewn臋trznych (sprzeczne cele) i suboptymalizacji
- integracja funkcjonalna – funkcje powi膮zane s膮 艂膮czone lub koordynowane
- integracja wewn臋trzna – planowanie , wyznaczanie cel贸w i realizacja maj膮 charakter kompleksowy
- integracja zewn臋trzna – powi膮zania i koordynacja s膮 rozci膮gni臋te na dostawc贸w i dystrybucj臋. Dopiero w tej fazie mo偶na m贸wi膰 o integracji 艂a艅cucha dostaw.
Tabela 3.
Fazy integracji przedsi臋biorstwa 艂a艅cuchu dostawczym.
| Proponowane fazy integracji
| Charakterystyka operacji w 艂a艅cuchu dostawczym
| Rezultaty
|
| brak integracji
| reaktywne i kr贸tkookresowe planowanie
„gaszenie ognia” i pospieszne zmiany
wra偶liwo艣膰 na zmiany rynkowe
wiele miejsc sk艂adowania zapas贸w
| autonomiczne czynno艣ci
kontrola koszt贸w
marnotrawstwo zwi膮zane z dyskretnym przep艂ywem
|
| integracja funkcjonalna
| buforowanie proces贸w zapasami
reaktywna obs艂uga klient贸w
niewielka dost臋pno艣膰 informacji o rynku
nadal priorytetowo traktowane koszty
| procesy nieefektywne
integracja w niekt贸rych miejscach przep艂ywu informacji i produkt贸w
organizacja nadal opieraj膮ca si臋 na funkcjonalnych strukturach
|
| integracja wewn臋trzna
| wszelkie czynno艣ci przedsi臋biorstwa zintegrowane
nadal reaktywne dzia艂ania na rzecz klient贸w
przep艂ywy informacji (EDI, dostawcy)
| efektywno艣膰 proces贸w wewn臋trznych, uzyskana na skutek integracji
bardziej stabilne przep艂ywy
adekwatne inwestycje technologiczne
|
| integracja 艂a艅cucha dostaw
| dostawcy, producenci i klienci tworz膮 rozszerzone przedsi臋biorstwo
zaufanie i przejrzysto艣膰
orientacja na klienta
integracja z dostawcami
| integracja proces贸w logistycznych w skali 艂a艅cucha dostaw
przyspieszony cash flow
zbilansowane zdolno艣ci (produkcyjne, logistyczne)
|
殴r贸d艂o: D.Berry, G.N.Evans, R.Mason-Jones, D.R.Towill: The BPR SCOPE concept in leveraging improved supply chain performance, Business Process Management Journal, nr 3/1999, s. 262.
D膮偶enie do pe艂nego zintegrowania 艂a艅cucha dostaw wymaga w udost臋pnienia uczestnikom 艂a艅cucha danych dotycz膮cych popytu, prognoz sprzeda偶y, harmonogram贸w produkcji i zam贸wie艅 oraz innych informacji zwi膮zanych z fizycznym przep艂ywem produkt贸w. Konieczne jest r贸wnie偶 wsp贸lne planowanie i realizacja strategii logistycznej 艂a艅cucha z okre艣leniem roli poszczeg贸lnych jego ogniw. Uzgodnienia zasad podzia艂u ryzyka i ewentualnych korzy艣ci wynikaj膮cych z podejmowania wsp贸lnych przedsi臋wzi臋膰 logistycznych jest kolejnym warunkiem nawi膮zywania d艂ugoterminowych relacji z partnerami. Pomocne r贸wnie偶 mo偶e si臋 okaza膰 ustalenia centralnego koordynatora przep艂ywu, czyli ogniwa b臋d膮cego g艂贸w颅nym inicjatorem podejmowanych dzia艂a艅 oraz kontroluj膮cego ich realizacj臋, zw艂aszcza dla eliminowania dubluj膮cych si臋 i nieskoordynowanych dzia艂a艅 w transporcie i magazynowaniu. Warunkiem powodzenia tworzenia zintegrowanego 艂a艅cucha dostaw jest r贸wnie偶 odej艣cia od praktyk przerzucania koszt贸w utrzymania zapas贸w na dostawc贸w lub odbiorc贸w na rzecz monitorowania i optymalizacji zapas贸w wzd艂u偶 ca艂ego 艂a艅cucha.
Korzy艣ci integracji wynikaj膮 z ekonomii skali, skupienia si臋 na tym co dana firma robi najlepiej (outsourcing). Efektem jest r贸wnie偶 usuni臋cie barier zak艂贸caj膮cych swobodny przep艂yw strumieni logistycznych oraz unikni臋cie dublowania si臋 przez poszczeg贸lnych uczestnik贸w kana艂u logis颅tycznego (dotyczy np. zapas贸w, dzia艂a艅 marketingowych, kontroli jako艣ci).
W uj臋ciu ilo艣ciowym typowymi korzy艣ciami zintegrowanego 艂a艅cucha dostaw s膮:
- 16 – 18% poprawa wska藕nika terminowo艣ci
- 25 – 60% redukcji zapas贸w
- 30 – 50% kompresja cyklu realizacji zam贸wie艅
- 25 – 80% wzrostu trafno艣ci prognoz
- 10 – 16% podwy偶szenia produktywno艣ci
- 25 – 50% poprawy w globalnych kosztach logistycznych
- 10 – 20% wzrost wykorzystania zdolno艣ci produkcyjnych
Oceniaj膮c 艂a艅cuch dostaw nale偶y mie膰 na wzgl臋dzie skuteczno艣膰 neutralizowania konflikt贸w cel贸w wewn膮trz przedsi臋biorstwa, ale r贸wnie偶 obowi膮zuj膮ce relacje pomi臋dzy producentem a jego dostawcami lub dystrybutorem a producentem. Dominacja jednej ze stron, mo偶e prowadzi膰 do supoptymalnego wykorzystywania sytuacji przez przedsi臋biorstwo o silniejszej pozycji negocjacyjnej, co przynosi tylko kr贸tkookresowe rezultaty, a w d艂u偶szej perspektywie mo偶e grozi膰 bankructwem s艂abszej firmy oraz utrat膮 藕r贸d艂a zaopatrzenia z punktu widzenia odbiorcy. Przyk艂adowo dostawcy mo偶e zale偶e膰 na minimalizacji koszt贸w przezbroje艅 linii produkcyjnych, redukcji czasu przestoj贸w produkcyjnych, zachowaniu optymalnych wielko艣ci zam贸wie艅, efektywno艣ci lini produkcyjnych, produkowaniu w seriach o odpowiednich d艂ugo艣ciach.
Odbiorcy, chc膮c nawi膮za膰 trwa艂膮, d艂ugookresow膮 wsp贸艂prac臋, powinni koncentrowa膰 si臋 na wzajemnym udost臋pnianiu informacji o kosztach i celach, tak, aby m贸c podejmowa膰 wsp贸lne decyzje, optymalne dla obu stron. Ocenianie dostawcy tylko przez pryzmat jednostkowego kosztu, doprowadza cz臋stej zmiany dostawc贸w, i og贸lnie jest niekorzystne. Doprowadzenie do sytuacji czerpania przez obie strony por贸wnywalnych korzy艣ci wymaga wsp贸lnych inicjatyw (np. anga偶owanie dostawcy w minimalizowanie zapas贸w), przejrzysto艣ci dost臋pu do plan贸w, eksploatacji system贸w informatycznych i telekomunikacyjnych, transferu technologii i koncepcji zarz膮dzania, wsp贸lnych bada艅 i prac projektowych.
Integracja 艂a艅cucha dostaw w napotyka na liczne bariery. Charakterystyka ka偶dej fazy w 艂a艅cuchu dostaw wskazuje na pewne cechy, utrudniaj膮ce integrowanie, wsp贸lne poszczeg贸lnych element贸w 艂a艅cucha dostawczego :
- postrzeganie popytu jako zam贸wie艅 od innych firm (popyt wt贸rny) lub prognozy
- przekonanie pracownik贸w, i偶 eszelon dodaje warto艣膰 lub produkuje
- wyst臋powanie zak艂贸ce艅 z powodu niesprawno艣ci maszyn, proces贸w, niewystarczaj膮c膮 jako艣ci膮 produkt贸w lub ze wzgl臋du na otoczenie, stanowi膮ce kontekst danego procesu
- zjawiskiem op贸藕nienia w informowaniu, przep艂ywach 艣rodk贸w pieni臋偶nych oraz rzeczy
- podejmowanie niezale偶nych, nieskoordynowanych decyzji
- gromadzenie informacji wspieraj膮cych procesy decyzyjne
- formalnymi i nieformalnymi algorytmami u偶ywanymi w punktach podejmowania decyzji
- brakiem stabilno艣ci zasad podejmowania decyzji
M.Christopher:
Logistyka i zarz膮dzanie 艂a艅cuchem dostaw, op. cit., s.246.
I.Fechner: Strategia ECR w 艂a艅cuchu dostaw, logistyka.net.pl
I.Fechner: Usprawnienia przep艂uw贸w w 艂a艅cuchu dostaw, logistyka.net.pl
S.Abt: Logistyka w teori i praktyce, AE w Poznaniu, Pozna艅 2001, s. 336.
M.Christopher: Logistyka i zarz膮dzanie 艂a艅cuchem dostaw, PCDL, 2000, s.16.
J.Witkowski, T.Zio艂a: Procedury i efekty integracji 艂a艅cucha dostaw, logistyka.net.pl
B.Milewska, D.Milewski: Integracja partner贸w w 艂a艅cuchu dostaw, logistyka.net.pl
opracowanie Pittiglio Rabin Todd & McGrath -PRTM Group, www.prtm.com
M.Zairi: Best pratice in supply chain management: the experience of the retail sector, European Journal of Innovation Management, nr 2/ 1998, s. 62.
M.Zairi: Best pratice in supply chain management: the experience of the retail sector, European Journal of Innovation Management, nr 2/ 1998, s. 63.